空美・文学・イロイロ〜

สามเทอมผ่านไป ไวเหมือนโกหก แปบเดียวเดี๋ยวก็จะปีสามแล้ว รู้สึกเหมือนเพิ่งจะซิ่วเลยแฮะ เทอมนี้ก็มีอะไรหลายๆ อย่าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งวิชาเอกภาษาญี่ปุ่นที่ยิ่งเรียนยิ่งมีฮัปเปียว (พรีเซ้นท์) เยอะขึ้นเรื่อยๆ เยอะจนกระทั่งไปๆ มาๆ เวลาพูดหน้าห้องก็หายตื่นเต้นไปเลย (ประกอบกับออกงานของ CU Chorus บ่อยด้วย)

 

ว่าแล้วก็มาดูกันเลยดีกว่าว่าเทอมนี้ จขบ. ได้เกรดเท่าไหร่

 

 

ไม่เลวๆ ตอนแรกนึกว่าจะไม่มีเอมาให้เลี้ยงมดสักตัวซะแล้ว

 

THAI CIV - เป็นวิชาอารยธรรมตัวแรกและตัวสุดท้ายที่ได้เกิน C+ มา 555 อย่างน้อยก็ปิดท้ายวิชาหมวดอารยธรรมได้ดี (ในระดับนึงนะ) เรียนตัวนี้แล้วสนุกกว่าสองตัวก่อนหน้าเยอะเลย

PRINC ACTING - เห็นตัวนี้แล้วก็ยังขำอยู่ว่าทำไมเรียนวิชาเอกญี่ปุ่นสามเทอมเพิ่งจะมาได้เอเอาเทอมนี้เป็นเทอมแรก แต่พอลงวิชาของภาคการละครเทอมนี้เป็นครั้งแรก (เป็นเลือกเสรี) แล้วได้เอเลยนะ 555 แต่ก็ดีใจค่ะ ไม่คิดว่าจะได้วิชาการแสดงเอเหมือนกัน ก็...รอลงวิชา Acting I เทอมหน้าต่อเนาะ (นี่ตกลงเอ็งจะเอกวิชาอะไรกันแน่ะฟระ -w-')

INTRO LIT - เป็นตัวที่ตื่นเต้นและลุ้นที่สุด เพราะกลางภาคตกมีน T^T อุตส่าห์ตอบคำถามไปตั้งเยอะและคิดว่าตรงประเด็นแล้วน้า แต่ก็ดีใจที่ยังได้ซีมา นึกว่าจะต่ำกว่านั้นซะแล้ว

JP CONVER I - วิชาสนทนาญี่ปุ่นก็ยังได้เท่าเทอมที่แล้วเลยแฮะ แต่เอาเถอะ ไม่ได้หวังมากถ้ายังคนตรวจข้อสอบกับตัดเกรดยังเป็นฮากิวาระเซนเซอยู่ สงสัยจะโดนหักคะแนนคำช่วยตอนสอบปลายภาคอีกแหง -w-'

KANJI STUD - อันนี้ก็ไม่ได้คาดคิดว่าจะได้เอเหมือนกันเพราะรู้สึกว่าปลายภาคทำข้อสอบพลาดไปหลายข้อ แต่ก็ดีใจค่ะ ขอบคุณนะคะครูวี ^/\^

JAPANESE III - อันนี้ยังงงๆ อยู่ว่าได้เอมายังไง เพราะวิชาไวยากรณ์ไม่เคยได้เกินบีบวก

INTRO JP CUL - เป็นวิชาของเอกที่ออกแนวเหมือนวิชาอารยธรรม ซึ่งก็รู้ๆ กันดีว่าจขบ. ทำข้อสอบท่องจำได้ไม่ดีอยู่แล้ว เนื่องจาแก่เกินจากการซิ่วความจำไม่ค่อยดี ก็เลยได้บีมาตามระเบียบ (แก่หรือขี้เกียจกันแน่นะ 555 :P)

JP LIS COMPRE - บีบวกแฮะ อันนี้สินึกว่าจะได้เอ แต่ก็ไม่ได้หวังขนาดนั้น

 

เพราะปกติจขบ. ไม่ใช่คนที่บูชาเกรดเป็นใหญ่ จขบ. เห็นที่คณะหลายคนได้เกรดดีกว่าจขบ. เยอะ แต่เรื่องเกี่ยวกับโลกที่คนปกติเค้ารู้ๆ กัน ยังไม่ประสาด้วยซ้ำ หรือบางทีคนที่ได้เกรดไม่เยอะมากมีความเป็นผู้ใหญ่สูง ประสบการณ์เยอะ ดูแลตัวเองได้ (แต่ก็มีทั้งที่เกรดดีและเจนโลกก็มี เอ็งจะเทพไปไหน) สรุปคือ จากความเห็นของจขบ. แล้ว เกรดไม่สามารถตัดสินความสามารถของคนๆ นั้นได้จริงๆ ควรจะดูจากผลงานที่คนๆ นั้นทำมากกว่า ได้เกรดแบบนี้ จขบ. ก็พอใจแล้วค่ะ เพราะวิชาที่พยายามมากก็ได้มากตามที่พยายาม (ยกเว้นอินโทรลิท T^T แต่ไม่ว่ากันเพราะวิชานี้รำ่ลือมาตั้งแต่รุ่นเพื่อนที่จบไปแล้วว่าได้คะแนนยาก อย่าหวังมาก) วิชาที่ขี้เกียจหน่อยก็ได้คะแนนลดหลั่นลงไปตามระเบียบ ^w^

 

โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนนี้จขบ. มีสรณะในการเรียนใหม่แล้ว (จากเดิมที่เป็นเมกุมิเซนเซ แต่เกิดเรื่องบางอย่างจนทำให้เราเสียสรณะในตัวเซนเซไป) ได้เจอกันที่คณะบ่อยด้วยสิ หุๆๆ เซนเซเป็นคนเก่งมากกก เห็นแล้วอยากเก่งแบบนั้นมาก ทั้งๆ ที่เป็นคนญี่ปุ่นแต่ภาษาอังกฤษสุดเมพ เขียนบทวิจัยเป็นภาษาอังกฤษได้เป็นเล่มๆ แถมได้ยินมาว่าพูดเก่งสำเนียงเพราะ (ปกติคนญี่ปุ่นส่วนใหญ่จะวิ่งหนีคนต่างชาติกัน) ภาษาไทยก็ไม่แพ้กัน เห็นเพื่อนบอกว่าสอบวัดระดับความสามารถทางภาษาไทยได้เทียบเท่ากับป. 6 แล้ว พูดยังไม่ชัดมากแต่พูดได้คล่องสุดๆ ประมาณว่าถ้าเรียนกับเซนเซงี้ห้ามนินทาเด็ดขาดเลย 555 และยังเป็นคนที่แต่งคำร้องส่วนที่เป็นภาษาญี่ปุ่นให้กับเพลง "อีกไม่นาน" ของคุณดี้-นิธิพงศ์ ที่แต่งตอนเกิดสึนามิที่ญี่ปุ่นร่วมกับอ. ที่สาขาและคนจากสำนักพิมพ์บลิซอีกด้วย สมองดีและสวยด้วย อ๊ากกกกก ยิ่งพูดยิ่งฟิน (นี่ยังเล่าไม่หมดนะนี่ย) ณ ปัจจุบันนี้ จขบ. ถือว่าตัวเองได้กลายเป็นโอตาขุเซนเซคนนี้ไปแล้ว (หรือว่าเป็น stalker กันแน่นะ 555 แต่อย่าเข้าใจผิดนะคะ ทั้งจขบ.ทั้งเซนเซต่างก็มีแฟนเป็นตัวเป็นตนอยู่แล้วนะ ^w^\) แต่ที่ต้องฟินขนาดนี้เพราะวิชาเอกญี่ปุ่นค่อนข้างเหนื่อย ถ้ายิ่งมีสรณะให้ยึดเหนี่ยวจิตใจก็จะช่วยให้ฝ่าฟันไปได้มากขึ้น (กรณีของการเรียนของจขบ.นะคะ คนอื่นอาจจะไม่ใช่) เซนเซคนนี้เป็นต้นแบบของคนที่เราอยากจะเป็นมากเลย สวยและมีสมอง มีออร่าน่าเกรงขามต่อคนที่พบเห็น แต่ที่จริงแล้วเป็นคนคุยเก่ง สนุกสนาน

 

ก็....พยายามต่อไปเนาะ ^w^V